Gran Torino Film Blu-Ray-Standaard (Blu-Ray) Gebruikt

Misschien werkt Clint (79) wel té hard. Zijn Iwo Jima-tweeluik was ambitieus maar gemankeerd, en Changeling was ronduit teleurstellend. Ook met Gran Torino zal hij geen Oscars winnen, maar het is wel zijn meest sympathieke film in jaren. Misschien wel omdat hij het onderwerp weer wat dichter bij zichzelf gezocht heeft. Nee, oude mopperaar Walt Kosinski is niet Eastwood zelf. Maar hij voltooit met de film een pleidooi tegen geweld dat werd ingezet met Unforgiven.

Walt Kosinski is een in zichzelf gekeerde Korea-veteraan die tot zijn verdriet heeft moeten toezien hoe de 'spleetogen' zijn wijk hebben overgenomen. Te midden van Aziatisch bendegeweld probeert de gepensioneerde arbeider zich staande te houden. Wanneer zijn Vietnamese buren het slachtoffer dreigen te worden van intimidaties, grijpt Walt in. Okay, toch vooral om zijn glimmende Ford Gran Torino 1972 heel te houden. Maar ergens weet dit vaderloze gezin Walt te raken op een manier die zijn eigen kinderen niet kunnen. In de relatie met stuurloze puber Thao Vang Lor (Bee Vang) geeft hij zijn vastgelopen leven weer een beetje zin.

Met knorrepot Walt trekt een hele stoet van oude Eastwood-helden langs. 'Dirty' Harry Calahan natuurlijk, maar ook de ijzervreter uit Heartbreak Ridge. Harde, zwart-wit denkende mannen die zweren bij het recht van de sterkste. Hier toont Clint hun eindstation: verbitterd, eenzaam. En hij laat tegelijk zien dat redding gewoon om de hoek kan liggen. Gran Torino is net als zijn held ook ruw. De dialogen hadden een schaafje kunnen gebruiken, en niet alle acteermomenten zijn even sterk. Maar de basis deugt, en het einde is heel sterk. Goed gedaan, Clint.